မိဘမဲ့ကေလးေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတဲ့ နယ္စပ္ကေက်ာင္း

ဦးျမာ

ထုုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာတိုင္းရင္းသားေဒသကအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ကေလးငယ္ေတြခိုလံႈရာေနရာတစ္ခုုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့Social Action for Children and Women လိုု႔ေခၚတဲ့ SAW Foundation ျဖစ္ပါတယ္။

ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မဲေဆာက္ျမိဳ႕ကအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာ SAW Foundation ဟာဆိုရင္မိဘမဲ့၊စြန္႔ပစ္ခံ၊ေထာင္လႊဲ၊လူကုန္ကူးခံရတဲ့ကေလးနဲ႔အမ်ိဳးသမီးေတြကုိကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတာအခုဆုိ၁၉ႏွစ္ရွိပါၿပီ။

အဲဒီမွာေရာက္လာတဲ့ ကေလးေတြကို သူတို႕ဘဝေရရွည္ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ ပညာေရးဆက္လက္သင္ယူႏိုင္ဖို႕ အဓိက စီစဥ္ေပးေနတယ္လို႕ Advocacy fundraising Coordinator ဦးမင္းမင္းက ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ဆီေရာက္လာတဲ့မိဘမဲ့ကေလးအားလံုးကုိ ထုိင္းေက်ာင္းပုိ႔တယ္။ အသက္ႀကီးမွေရာက္လာတဲ့ ကေလးေတြကုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ SAW ကဖြင့္ထားတဲ့ Migrant ေက်ာင္းမွာထားတယ္။ ဆုိေတာ့အေျခခံအခ်က္အလက္က ဘာလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ မိဘမဲ့အျဖစ္ေရာက္လာတဲ့သူေတြက သူတုိ႔ကုိက်ေနာ္တုိ႔ေပးႏုိင္တာက ပညာေရးတစ္ခုပဲရွိတယ္။” လို႕ ဦးမင္းမင္းကေျပာပါတယ္။

ကေလးေတြဟာဆိုရင္ ျမန္မာစကားေတြေျပာေနေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္ခြင့္မရသလုိထုိင္းႏုိင္ငံသားအျဖစ္လည္းမရရွိေသးပါဘူး။

ေက်ာင္းသူတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ယမင္းလႈိင္က “ဗမာျပည္ကုိလည္းသြားၾကည့္ခ်င္တယ္။ ျမန္မာစကားေသခ်ာမတတ္ေသးဘူး။ေပ်ာ္တယ္။ ကုိယ့္ဘာသာစကားေျပာရတယ္။ျမန္မာလုိ႔ခံယူတယ္ကိုယ့္ကုိယ္ကိုု။” လို႕ေျပာပါတယ္။

အဓိကထုတ္ေပးခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာကေတာ့ နံပါတ္၁က မိဘမဲ့ကေလးျဖစ္ရမယ္။ ထုိင္းႏုိင္ငံထဲကေဆးရံုသုိ႔မဟုတ္ေဆးခန္းမွာေမြးရမယ္။ အဲဒီကေလးေတြဟာထုိင္းေက်ာင္းတက္ရမယ္။ ထုိင္းေက်ာင္းတက္တဲ့ကေလးေတြကထုိင္းႏုိင္ငံကထုတ္ေပးထားတဲ့ဂဏန္း၁၃လံုုးပါအေထာက္အထားကတ္ကေလးရွိရမယ္။ အဲဒီအခ်က္၄ခ်က္ပါရင္ႏုိင္ငံသားေလွ်ာက္ခြင့္ရွိတယ္လို႕ သိရပါတယ္။

ထုိင္းဥပေဒအရကုိက္ညီတဲ့ SAW က ကေလး၄၆ေယာက္ကုိမဲေဆာက္ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ကေနေဖေဖာ္ဝါရီလ ၄ရက္ေန႔မွာပထမဆံုးႏုိင္ငံသားအျဖစ္သတ္မွတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

“အေထာက္အထားရွိတဲ့ကေလးေတြကုိႏုိင္ငံသားေလွ်ာက္ေပးခဲ့တယ္။”လို႕ ဦးမင္းမင္းက ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံသားအျဖစ္မွတ္ပံုတင္ဖုိ႔လည္းအေထာက္အထားမရွိတဲ့အတြက္ခက္ခဲေနပါတယ္။ေနျပည္ေတာ္အဆင့္ညႊန္ၾကားေရးမႉးေတြကလာေရာက္လည္ပတ္တာရွိေပမဲ့ေနာက္ဆက္တြဲအေျခအေနမထူးေသးဘူးလုိ႔ေျပာပါတယ္။

ကုိမင္းမင္း “ေနာက္တစ္ခုက သူတုိ႔ေတြဟာမိဘမဲ့ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ပဲအေဖ၊ အေမ၊ သူတုိ႔မိသားစုေပါ့။ ဒီလုိပဲသေဘာထားတယ္။ ပရုိဂမ္တစ္ခုက ပုိက္ဆံမရွိရင္ရပ္ပစ္လုိက္လု႔ိရတယ္။ ဒီကေလးေတြကုိက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ရပ္ပစ္လုိက္လုိ႔မရဘူး။ ဆုိေတာ့ ဒီကေလးေတြကုိေန႔စဥ္ထမင္း၂ႏွပ္၃ႏွပ္ေကၽြးဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔မွ ာတာဝန္ရွိတယ္။ ေန႔စဥ္သူတုိ႔အသိပညာ ဖြံ႔ၿဖိဳးဖုိ႔တာဝန္ရွိတယ္။ဒါ့အျပင္သူတုိ႔ဘဝ သူတုိ႔ရပ္တည္ဖုိ႔တာဝန္ရွိတယ္။ အဲဒီတာဝန္ေတြဟာက်ေနာ္တုိ႔ေပၚမွ ာမူတည္တယ္။” လို႕ ေျပာပါတယ္။

အစုိးရေတြမွာေတာ့ Education for all, Education freedom for all ဆုိေပမဲ့တခ်ိဳ႕ကုန္က်စရိတ္ေတြကရွိေနေသးေတာ့ အလွဴရွင္ေတြစိတ္ပါဝင္စားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြမွာထပ္ၿပီးအကူအညီေတာင္းျဖည့္ရတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကတစ္ႏွစ္မွာပွ်မ္းမွ် ထိုင္းဘတ္ေငြ ၆,၀၀၀ ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ကုန္တယ္လို႕သိရပါတယ္။

SAW Foundation မွာ HIV ေရာဂါကူးစက္ခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိလည္းသီးသန္႔ျပဳစုထားတာရွိပါတယ္။မသန္စြမ္းကေလးငယ္ေတြကိုလည္းျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။

မသန္စြမ္းေစာင့္ေရွာက္သူ အဘြားေဌးက ” စဝင္ကတည္းကအဘြားေဌးကမသန္စြမ္းအတြက္ပဲဝင္တာ။အဘြားထိန္းရတာဆုိ၅ေယာက္။၅ေယာက္ထဲမွာဒီတစ္ေယာက္ပဲက်န္ခဲ့တယ္။အကုန္လံုးဆံုးကုန္ၿပီ။” လို႕ ေျပာပါတယ္။

SAW မွာလက္ရွိကေလး၂၀၀ခန္႔ရွိၿပီးအေယာက္ ၈၀ကေတာ့ထုိင္းေက်ာင္းမွာပညာသင္ယူေနပါတယ္။က်န္တ့ဲကေလးေတြကေတာ့ SAW တည္ေထာင္ထားတ့ဲေက်ာင္းမွာပဲပညာသင္ၾကားေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

Comments

comments