မော်ဦးမြာ ရေးသားသည်။

လူမျိုးတိုင်းမှာ ရိုးရာပွဲတွေ ကိုယ်စီရှိကြပါတယ်။ ကယားလူမျိုးမှာလည်း ရိုးရာပွဲတွေ မြောက်များစွာ ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လိပ်ပြာခေါ်ပွဲ(အီလာဇို) ဆိုတာလည်း ရှိနေပါသေးတယ်။ လိပ်ပြာခေါ်ပွဲ(အီလာဇို) ကတော့ အသက်ရှင်နေတဲ့သူတွေရဲ့ လိပ်ပြာကို အသက်ရှင်နေတဲ့ သခင်ထံ ခေါ်လာခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီပွဲကိုတော့ ရိုးရာပွဲတွေလိုပဲ နှစ်စဉ်ပုံမှန် ကျင်းပတဲ့ အချိန်ရှိပါတယ်။ အဲဒိုပေါ်မှီ (ခေါ်) ဒီးကူပွဲ မတိုင်ခင်လေးမှာ ပုံမှန်ကျင်းပလေ့ရှိပါတယ်။

“လိပ်ပြာခေါ်တယ်ဆိုတာကဒီလိုပဲလုပ်လေ့လုပ်ထရှိတဲ့ ဓလေ့တခုပဲလေ။ မိရိုးဖလာလုပ်လာခဲ့တာပေါ့။ အကယ်၍ လိပ်ပြာမခေါ်နိုင်လို့ရှိရင် နေ့ကော၊ညကောအခက်ခဲတွေနဲ့ ကြုံရမယ်။ ဖျားနာတာတွေဖြစ်မယ်။ ကြာရင် မျက်စိမိတ်ပြီးသေသွားတာတွေဖြစ်မယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်သားသမီးတွေရဲ့ လိပ်ပြာတွေကိုအစုံအလင် သွားခေါ်လာရတာပါ။ ၁၀ယောက်ရှိရင် ၁၀ ယောက်လုံး၊ အယောက် ၁၀၀ ရှိရင် ၁၀၀ လုံးကိုခေါ်ရတာပါ။” လို့ လိပ်ပြာခေါ်ခြင်းကို ပြုလုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ အသက် ၆၀ အရွယ် ဒေါ်ကိုမယ်က ရှင်းပြပါတယ်။

နံနက် အာရုဏ်တက်ခါစ အချိန်တွင် မိသားစုဝင်များရဲ့ လိပ်ပြာကို ခေါ်ရန် အိမ်က စတင်ထွက်ခွာကြသည့် ဒေါတမကြီး ကျေးရွာမှ အိမ်ထောင်ရှင်မများ

လိပ်ပြာခေါ်တဲ့အချိန်ကိုတော့ နံနက်အာရုံတက်ချိန်မတိုင်ခင်မှာ အိပ်ယာကထ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရပြီး ၄ နာရီခွဲ ဝန်းကျင်မှာ အိမ်ကနေ ထွက်ပြီး လိပ်ပြာခေါ်မဲ့ နေရာဆီကို သွားရပါတယ်။ လိပ်ပြာခေါ်တဲ့နေရာမှာ အများဆုံးတွေ့ရတာက အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးတွေပါ။ လိပ်ပြာခေါ်ခြင်းကို အမျိုးသမီးရော အမျိုးသားပါ လုပ်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို အများဆုံးတွေ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ဒေါ်ကိုမယ်က အခုလို ရှင်းပြပါတယ်။

“မိန်းကလေးတွေသွားတာပိုများတယ်။ ယောကျားလေးတွေကဝေးဝေးမှ တယောက်သွားကြတယ်။ မိန်းကလေးသွားလည်းရတယ်။ ယောကျ်ားလေးလည်းရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယောကျ်ားတွေ က သိပ်မသွားချင်ကြဘူးလေ။ အိမ်ထောင်နဲ့ ကလေးတွေရလာရင် သွားရမယ်။ အပျိုမလေးတွေလည်းသွားလို့ ရပါတယ်။ လိပ်ပြာခေါ်ချင်ရင်ပေါ့။ မထိခိုက်တတ်ဘူးပေါ့နော။ ကျမတို့ လိုလူတွေကတော့ အသက်လည်းကြီးပြီ ၊ ခြေလက်တွေလေးလာပြီလေ။ သားမြေးတွေလည်းရှိနေပြီဆိုတော့ သူတို့(သား၊သမီး)ကိုပဲ သွားခိုင်းလိုက်တယ်။ ဘယ်သူမဆိုသွားလို့ရတယ်။ မထိခိုက်တတ်ဘူး။” လို့ သူမက ရှင်းပြပါတယ်။

ဒေါတမကြီးကျေးရွာရှိ ရေကန်ဘေးတစ်နေရာတွင် လိပ်ပြာခေါ်နေကြသည့် အိမ်ထောင်ရှင်မများ

ဒေါတမကြီးကျေးရွာကတော့ လိပ်ပြာခေါ်ပွဲကို ပြီးခဲ့တဲ့ စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့မှာ ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒိုပေါ်မှီ(ခေါ်) ဒီးကူပွဲ မတိုင်ခင်မှာ ပြုလုပ်တဲ့ လိပ်ပြာခေါ်ပွဲကတော့ တစ်အိမ်ကို တစ်ယောက် ပါဝင်ပြီး တစ်ရွာလုံးက စုပေါင်းပြုလုပ်ကြတာပါ။ လိပ်ပြာသွားခေါ်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးစီတိုင်းမှာ ပုလိုင်းတစ်လုံးစီ ပါပါတယ်။ ပုလိုင်းထဲမှာတော့ ကြက်ဖတစ်ကောင်၊ရိုးရာစောင်တစ်ထည်၊ ခေါင်တစ်အိုး၊ ဆန်အနည်းငယ်၊ ထမင်အနည်းငယ်ကို ထည့်ပြီး မိမိခေါ်ချင်တဲ့သူ အများဆုံး သွားတဲ့နေရာကို ရွေးပြီး သွားကြပါတယ်။

လိပ်ပြာခေါ်မဲ့နေရာကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ရိုးရာစောင်ဖြင့် ကြက်ဖကို ရင်ခွင်ပိုက် ကလေးငယ်ကို ချီထားသည့်သဖွယ် ပတ်ထားရပါတယ်။ လိပ်ပြာခေါ်မဲ့နေရာမှာ ကြက်တောင်ကို စိုက်ပြီး ခေါ်ဖိတ်သံ(ကောင်းကြီးပေးသံ)ကို ရေရွတ်ရင်း ဆန်၊ခေါင်၊ထမင်း စတာတွကို ကျွေးပြီးပြီးခေါ်ကြပါတယ်။ လိပ်ပြာခေါ်ရာမှာ ရေရွတ်တဲ့ အသံကိုတော့ မိဘတွေက သင်ကြားပေးရတယ်လို့ သိရပါတယ်။

အိမ်ထောင်ရှင်မများ လိပ်ပြာခေါ်နေကြစဉ်တွင် လိပ်ပြာများ ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ရန်အတွက် ကယားစေတီထမ်းပြီး ကနေကြသော ဒေါမကြီးကျေးရွာမှ အမျိုးသားများ

လိပ်ပြာခေါ်တာဟာ မိရိုးဖလာအရ ပြုလုပ်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ အားလုံးက ယုံကြည်ချက် ကိုယ်စီနဲ့ လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ “ ကျမတို့က ဟိုး..ဘိုးဘေးလက်ထက်ကတည်းက မိရိုးဖလာအရ လုပ်တာ အခုချိန်ထိပေါ့” လို့ လိပ်ပြာခေါ်နေသူ အသက် ၆၀ အရွယ် ဒေါ်ဘိုးမယ်က ပြောပါတယ်။

အိမ်ထောင်အမျိုးသမီးတွေကို အများစု တွေ့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့ ဒေါတမကြီးကျေးရွာက ပြုလုပ်တဲ့ လိပ်ပြာခေါ်ပွဲမှာတော့ အသက် ၃၀ အရွယ် အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဦးစူးရယ်က အမျိုးသမီးတွေကြားမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ သူကတော့ အမျိုးသမီး မအားတဲ့အတွက် ကိုယ်စားသွားပေးခြင်းဖြစ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။

“ ကျတော့်မိန်းမ မအားလို့ ကျတော်လိုက်လုပ်ပေးတာ မလုပ်ဖူးသေးဘူး ပထမဆုံးပဲ စိတ်ထဲမှာ ဘာမှ မခံစားရေပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ရှက်တာပေါ့” လို့ ဦးစူးရယ်က ပြောပါတယ်။
လိပ်ပြာသွားခေါ်သူခေါ်နဲ့ ရွာထဲမှာတော့ အမျိုးသားတွေက ဗုံမောင်းတီးကာ ကယားစေတီလို့ ခေါ်ကြတဲ့ ဝါးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ စေတီကို ထမ်းပြီး ကခုန်ကြရပါတယ်။ လိပ်ပြာတွေ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ပြန်လာနိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ပြုလုပ်ရခြင်းဖြစ်တယ်လို့ စေတီထမ်းပြီး ကခဲ့တဲ့ ခူးကေးရယ်က ပြောပါတယ်။

ဖိတ်ခေါ်လာသော လိပ်ပြာများ ပြန်ထွက်မသွားစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး အသီးအနှံများအား ဝါးတန်းပေါ်တွင် ချည်ထားခြင်း

လိပ်ပြာသွားခေါ်သူတွေက မနက် ၈ နာရီဝန်းကျင်လောက်မှာ အိမ်ကို ပြန်ရောက်ပြီး အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကြက်ဖကို ကြိုးနဲ့ချည်ထားရပါတယ်။ ဖိတ်ခေါ်လာတဲ့ လိပ်ပြာတွေ ပြန်ထွက်မသွားနိုင်အောင် ချည်ထားခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တချို့အိမ်တွေမှာတော့ ခြံထဲက ပြောင်းဖူးပင်တစ်ပင်နဲ့ အသီးအရွက် စတာတွေတာ ဝါးတန်းပေါ်မှာ ချည်ထားကြပါတယ်။ ကြက်ဖသာ လွတ်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် လိပ်ပြာတွေ ပြန်ထွက်သွားပြီ မိသားစုဝင် တစ်ဦးဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာအပြင် အသက်သေဆုံးမှုတွေ ဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် သေချာစွာ ဂရုစိုက်ရတယ်လို့ ဒေါ်ကိုမယ်က သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်၊ခံယူချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောပါတယ်။

လိပ်ပြာခေါ်ခြင်းကို အဲဒိုပေါ်မှီ(ခေါ်) ဒီးကူပွဲမတိုင်ခင်မှာ မိရိုးဖလာအရ ကျင်းပလာကြတဲ့အပြင် တချို့သော ကျေးရွာတွေမှာ မကျန်းမာသူတွေရှိရင် လိပ်ပြာခေါ်တာကို ပြုလုပ်ပေးပါတယ်။ မကျန်းမာသူရဲ့ လိပ်ပြာဟာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အတူမရှိပဲ တစ်နေရာရာကို ထွက်သွားတယ်လို့ ခံယူကြပြီး လိပ်ပြာကို ခေါ်ဖိတ်ရင် ပြန်လည် ကျန်းမာလာမယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ပြုလုပ်နေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ဒေါတမကြီးကျေးရွာရှိ ရေကန်ဘေးတစ်နေရာတွင် လိပ်ပြာခေါ်နေကြသည့် အိမ်ထောင်ရှင်မများ

“ ကြားထဲမှာလိပ်ပြာခေါ်တာကလိပ်ပြာကျန်ခဲ့လို့ ဖျားနာတဲ့လူရှိရင် ခေါ်ပေးတာရှိတယ်။ တယောက်ထဲအတွက် ပဲပေါ့နော။ ကျမတို့လိုသက်ကြီးတဲ့ သူတွေကသွားခေါ်ပေးရတယ်။ အဲလိုခေါ်ပေးတာကနင့် လိပ်ပြာကရေကန်၊ ရွာပြင် စတဲ့ နေရာတနေရာမှာကျန်ခဲ့တာမျိုး” လို့ မကျန်းမာသူတွေရဲ့ လိပ်ပြာကို ခေါ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒေါ်ကိုမယ်က ပြောပြပါတယ်။

လူမျိုးတိုင်းမှာ မိရိုးဖလာ၊ရိုးရာဓလေ့တွေ ကိုယ်စီရှိကြပါတယ်။ ဒေါတမကြီးကျေးရွာက ဒေသခံတွေကတော့ ယနေ့အချိန်ထိ ဒါတွေကို တန်ဖိုးထားနေကြဆဲဖြစ်သလို အားလုံးကလည်း မိမိနဲ့သက်ဆိုင်တဲ့ ရိုးရာဓလေ့၊မိရိုးဖလာတွေကို တန်ဖိုးထားပြီး ထိန်းသိမ်းသွားကြဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

Comments

comments