ေဒသလႊတ္ေတာ္မ်ားႏွင့္ ဝန္ထမ္းဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ပံု

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ကတည္းက ေပၚေပါက္ခ့ဲေသာ ေဒသလႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ထိုအခ်ိန္အခါ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဦးစီးဌာနမွ ဝန္ထမ္းမ်ားျဖင့္သာ ဖြဲ႔စည္း တည္ေဆာက္ခ့ဲျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေဒသအစိုးရအဖြဲ႔ရံုး ဝန္ထမ္းမ်ားမွာလည္း ေထြအုပ္ ဝန္ထမ္း မ်ားပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ထိုအခ်ိန္အခါကတည္းက အစိုးရ၊လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေထြအုပ္ ဌာနသံုးခုစလံုးကို ေထြအုပ္ဝန္ထမ္း မ်ားျဖင့္သာ ဖြဲ႔စည္း တည္ေဆာက္ခ့ဲျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ေထြအုပ္ အႀကီးအကဲကို ဒုၫႊန္ခ်ဳပ္ ရာထူးတိုးျမႇင့္ကာ ေဒသလႊတ္ေတာ္ရံုးအႀကီးအကဲေနရာတြင္လည္း ေထြအုပ္ ၫႊန္မႉးမ်ားျဖင့္ ဝန္ထမ္းေရးရာမ်ား လုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

 ေဒသအဆင့္တြင္ ဒုတိယ ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ရာထူးရိွေသာ ဌာနမွာ အနည္းငယ္ပင္ ရိွေပသည္။

အမ်ားစုမွာ ၫႊန္ၾကားေရးမႉး အဆင့္ျဖင့္ အျမင့္ဆံုးပင္ျဖစ္ၾကေပသည္။

ထိုကာလတြင္ အစိုးရအတြင္းေရးမွဴး/ေထြအုပ္ဒုခ်ဳပ္ ေအာက္မွ လႊတ္ေတာ္ ၫႊန္မႉးမ်ားမွာ ဥကၠဌ ထက္ တြင္းမႉးႏွင့္ ဝန္ခ်ဳပ္ကိုသာ ပိုေၾကာက္ရေသာ ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္မႈျဖစ္ခ့ဲေပသည္။

 ဌာနလက္ကိုင္ မရိွေသာ ဝန္ႀကီးမ်ားထက္ ေထြအုပ္ အတြင္းေရးမႉးက ပိုမို လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာ ရိွေနေသာ စနစ္ကို ေတြ႔ရေပသည္။

ဒါ့အျပင္ ဒု ဗိုလ္မႉးႀကီး အဆင့္ေလာက္ အနိမ္ဆံုးကိုမွ ဝကခ ေပးခ့ဲေသာ စနစ္တြင္ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ အမ်ားစုမွာ ပါတီပိုင္းက လူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈမွာ အားရစရာ မရိွခ့ဲေပ။

ဖယ္ဒရယ္ ဒီမိုကေရစီ အစ ေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္တို႔၏ အရည္အခ်င္းကလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ အခန္းက႑ကို ေမွးမိွန္ေစခ့ဲေပသည္။

 သို႔ရာတြင္ ဦးဆန္းဆင့္ လို လူမ်ိဳး လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌ ျဖစ္ေသာ ဧရာဝတီတြင္မူ အစိုးရႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ၾကား ပြတ္တိုက္မႈမွာ အင္မတန္ အသက္ဝင္လွတာကို ေတြ႔ရေသာ္လည္း သူအက်တြင္ေတာ့ က်န္လႊတ္ေတာ္မ်ားပါ ၿငိမ္က်သြားေပေတာ့သည္။

လႊတ္ေတာ္ ၏ ဘတ္ဂ်က္ကိုလည္း ၂၀၁၃ ေလာက္တြင္ သီးျခား ေရးဆြဲ က်င့္သံုးေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဝန္ထမ္းေရးရာကမူ ေထြအုပ္ကသာ ျဖစ္ခ့ဲေပသည္။

၂၀၁၅ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈဖိုရမ္ အၿပီးတြင္ လႊတ္ ေတာ္မ်ား သီးျခားခြဲထြက္ ရပ္တည္ေရးမွာ ပိုမို က်ယ္ေလာင္လာေပသည္။

 ၂၀၁၅ တြင္ တက္လာခ့ဲေသာ အစိုးရသစ္လက္ထက္တြင္မူ ထိုမူဝါဒမွာ ပိုမို အားေကာင္းလာခ့ဲသလို ကိုယ္တိုင္ၾကံဳေတြ႔ေနရေသာ ေဒသလႊတ္ေတာ္ဥကၠဌမ်ားမွ MPU စည္းေဝးမ်ားတြင္ ပိုမို ေတာင္းဆိုလာခ့ဲၾကေပသည္။

 ၂၀၁၆ မွစ၍ သီးျခားရပ္တည္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ ခ့ဲကၿပီး ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရာတြင္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ေအာက္မွတစ္ဆင့္ ေဆာင္ရြက္မည့္ အစီအစဥ္မ်ားကို ဆြဲခ့ဲၾကေပသည္။

Advertisement

၂၀၁၇ ဧၿပီ လ ၁ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ သီးျခားခြဲထြက္ ရပ္တည္ခ့ဲကၿပီး ဝန္ထမ္း အမ်ားစုမွာ ေထြအုပ္၏ လႊတ္ေတာ္ဌာနခြဲမွ လိုက္ပါလာၾကေသာ ဝန္ထမ္း မ်ား ျဖစ္ေပသည္။

 လႊတ္ေတာ္ရံုး အႀကီးအမႉးကို ဒုတိယၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ရာထူးျဖင့္ ေဒသတြင္း က်န္ဌာနမ်ားအေပၚ ထိန္းေၾကာင္း ႏိုင္ေအာင္ ခြင့္ျပဳ ဖြဲ႔စည္း တည္ေဆာက္ခ့ဲေပသည္။

 ေဒသ သံုး ေလးခု တြင္သာ က်န္ဌာနေပါင္းစံုမွ ဝန္ထမ္းမ်ားကို ေခၚယူခ့ဲျခင္း ျဖစ္ေပသည္။အမ်ားစုမွာ အရာရိွပိုင္းသာ ျဖစ္ေပသည္။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးသာ လုပ္ခ်င္ၾကေသာ ေထြအုပ္ အရာရိွ အမ်ားစုမွာ လိုက္မလာၾကေပ။

ထိုသို႔ သီးျခား ရပ္တည္ရာတြင္လည္း ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နယက ဦးမန္းဝင္းခိုင္သန္းမွ ေဒသ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌ မ်ားသို႔ ဝန္ထမ္းေရးရာ မ်ား စီမံ ခန္႔ခြဲပိုင္ခြင့္ကို လႊဲအပ္ေပးကာ ဗဟို ခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို ေလ်ာ့ခ်ခ့ဲေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေဒသလႊတ္ေတာ္ဥကၠဌမ်ားသည္ ၄င္းေအာက္က ဝန္ထမ္းေရးရာ ကိစၥ မ်ားကို ျပည္ေထာင္စု အဖြဲ႔အစည္း ဥကၠဌ မ်ား၊ ဝန္ႀကီးမ်ား က့ဲသို႔ပင္ ႏိုင္ငံဝန္ထမ္း ဝန္ထမ္း ဥပေဒနဲ႔အညီ အျပည့္အဝ စီမံ ခန္႔ခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္တာကို ေတြ႔ရေပသည္။

 ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရံုးအေနျဖင့္လည္း ေဒသလႊတ္ေတာ္ရံုးမ်ား အေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္ထားမႈမရိွပဲ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ရာမ်ား အေပၚတြင္သာ ၾကားခံ အျဖစ္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

 ေဒသလႊတ္ေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ ဝန္ထမ္း ရာထူးတိုးမ်ားတြင္ ဥပေဒနဲ႔ အညီ UCSB ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ မွ တဆင့္ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ အေျပာင္းေရြ႔မ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌ အခ်င္းခ်င္း သေဘာတူညီခ်က္မ်ားျဖင့္သာ ေျပာင္းေရြ႔ျခင္း စသည္တို႔ကို ႏိုင္ငံဝန္ထမ္းဥပေဒနဲ႔အညီ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေပသည္။

ေဒသတြင္း ဌာနအဖြဲ႔အစည္းမ်ား အနက္ စည္ပင္သာယာ ေကာ္မတီမ်ားထက္ပင္ ဖယ္ဒရယ္ အဆန္ဆံုး ျဖစ္ေပသည္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ပင္လ်င္ ၄င္းလက္ေအာက္က ဌာနဆိုင္ရာ မ်ားမွ ရာထူးတိုးမ်ား အေပၚ တိုက္႐ိုက္လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရိွတာကို ေတြ႔ရေပသည္။ သို႔ရာတြင္ စနစ္တိုင္းတြင္ အားသာခ်က္ ၊ အားနည္းခ်က္ ဒြန္တြဲလ်က္ ရိွေပသည္။လႊတ္ေတာ္မ်ား အားေကာင္းေရးအတြက္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားထက္ လႊတ္ေတာ္ရံုး ဝန္ထမ္းမ်ားကလည္း အခရာ က်ေပသည္။

ကိုယ္စားလွယ္က ငါးႏွစ္သက္တမ္းသာ ျဖစ္ၿပီး ဝန္ထမ္းက ပင္စင္မယူမခ်င္း လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

 လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီမ်ား အေပၚ ဝန္ထမ္းမ်ား၏ စနစ္တြင္း အေတြ႔အၾကံဳမ်ားျဖင့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေပၚ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းက လႊတ္ေတာ္ေတြကို အလ်င္အျမန္ အားေကာင္းေစမည့္ အခ်က္ပင္ျဖစ္ေပသည္။

 အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ ဖယ္ဒရယ္ ၏ အႏွစ္သာရမွာ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို ေနရာက႑တိုင္းတြင္ ေလ်ာ့ခ်၍ ေဒသမ်ားသို႔ ခြဲေဝေပးျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုလုပ္ပိုင္ခြင့္၏ တန္ဖိုးကို သိနားလည္ႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္း ရိွဖို႔က ဖယ္ဒရယ္ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ အင္မတန္ အေရးႀကီးေသာအခ်က္ပင္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေရးသားအၾကံျပဳလိုက္ရေပသည္။

ေက်ာ္စိုးသူ (လႊတ္ေတာ္)

 Economic Development

Comments

comments